precel

Od 5 listopada br. nowi użytkownicy Tak Tak oraz klienci posiadający taryfę Happy, będą mogli skorzystać z taryfy Nowy Tak Tak.

Zmiana taryfy Happy na Nowy Tak Tak jest bezpłatna. Cena za minutę połączenia w taryfie Nowy Tak Tak wynosi 59 gr/min i jest ona niższa o 18 gr/min w stosunku do taryfy Happy. Po czterech miesiącach korzystania z taryfy Nowy Tak Tak cena za połączenie do wszystkich sieci wynosi 56 gr/min, a w taryfie Happy natomiast - 69 gr/min. Wiecej na telefan.eu

Porównywarki cen czy to jest przyjaciel konsumenta czy też niekoniecznie. Z pozoru kwestia wydaje sie jasna i oczywista. Dzięki porównywarkom cen klient w szybkim czasie może znaleźć interesującą go ofertę i do tego jeszcze w najniższej cenie. Zatem[URL1] sklepy internetowe nie mogą swobodnie ustalać cen lecz muszą bardzo ostro z sobą rywalizować właśnie najniższą ceną aby zachęcić konsumentów do robienia zakupów właśnie w tym [URL1]serwisie a nie gdzie indziej.Jak dotąd same zyski. Spójrzmy jednak jak wygląda kwestia od tej mniej znanej strony. Otóż porównywarki cen to nie są charytatywne witryny ale przedsięwzięcia komercyjne. Ponadto dające swoim właścicielom pokaźne dochody. Jedną z największych porównywarek kupił serwis allegro i to za kilkanaście milionów złotych. Skąd biorą się te zyski?? Prosta sprawa ze sklepów internetowych, które płacą porównywarkom cen za każde kliknięcie powodujące przeniesienie klienta z porównywarki do sklepu internetowego. Nie istotne czy konsument coś kupi czy tylko zajrzy wiedziony ciekawością. Ktoś powie, że to są groszowe sprawy i nie wpływają istotnie na całość prowadzenia sklepu i tym samym na ceny. Nic bardziej mylnego!!!! Średni koszt kliknięcia uzależniony jest od branży oferowanej przez serwis ale można przyjąć, że dla produktów AGD oscyluje w okolicach 25 groszy za kliknięcie. A teraz troszke rachunków. Średni sklep internetowy odwiedza dziennie pare tysięcy internautów. Ale tylko nieznaczny odsetek odwiedzin kończy się zakupami. Przy tej wielkości z porównywarki może trafić do sklepu około 500 ($klientów|internautów|odwiedzających|konsumentów}. Daje to koszt około 125 złotych dziennie czyli około 4000 tysięcy złotych miesięcznie. Dla ustalonych produktów AGD oznacza to , że aby wyjść na zero sklep musi zbyć internautom przychodzącym z porównywarki produktów za około 30 tysięcy złotych. Wydaje się to bardzo mało prawdopodobne. Wniosek - serwisy internetowe współpracujące z porównywarkami dokładają do tego biznesu albo podwyższaja swoje marże aby ograniczyć straty. I tu dochodzimy do paradoksu - najlepsze ceny z porównywarek wcale nie sa najlepsze. Bez trudu znajdziecie towary w niższych cenach niż te wyświetlone w porównywarkach. Dowód - [URL1]sklep Tanieje.pl. Nie ma go w porównywarkach - dzięki temu ogranicza koszty i moze też oferować towary z niższą marżą - zatem taniej. Mam nadzieję, że przybliżyłem czytelnikom paradoks tanich zakupów w internecie.

Bardzo lubię przyrodę, szczególnie góry. W piątek zaraz po pracy pakuję plecak i wjo. Często wracam w niedzielę. Chętnie spędzam weekendowe noce pod namiotem w dzikiej krajinie. Fajnie jest sobie czasami odpocząć od miasta i szczególnie od pracy.  … namiot – ważna rzecz dla każdego turysty.

Niektórzy zastanawiają się na jakiej zasadzie działają sklepy internetowe, jaki jest ich fenomen że ludzie je tak często odwiedzają. Otóż przyjęło się już ogólną wygodę i prostotę. Klient nie musi już wychodzić z domu aby dokonać jakiegokolwiek zakupu, nawet spożywczego. Forma ta staje się coraz bardziej popularna ze względu na obniżenie kosztów sprzedaży i zaspokojenie końcowego klienta. Ponadto w Internecie możemy znaleźć porównywarki cen co daje duże możliwości wyboru.

Port Lotniczy Poznań-Ławica im. Henryka Wieniawskiego (kod IATA: POZ, kod ICAO: EPPO) to jedno z najstarszych, międzynarodowych lotnisk w Polsce. Często jest mylony z położonym niedaleko portem 31 Bazy Lotniczej Poznań-Krzesiny (kod ICAO: EPKS) – nie tyle przez pasażerów co… pilotów. Wpływ na to ma podobna budowa i układ pasów startowych obu portów. Zdarzyło się kilka takich omyłkowych lądowań, jednym z nich był rejs tureckiego Boeinga 737 linii Sky Airlines, lecącego z Antalyi do Poznania.
Lotnisko poznańskie jest położone ok. 7 kilometrów od centrum miasta i stanowi jedno z najruchliwszych lotnisk w Polsce. Od jakiegoś czasu pojawiają się koncepcje przeniesienia lotniska w inne miejsce z powodu użytkowania jego północnej części przez wojsko od 1913 roku (ścieżka podejście biegnie więc ponad centrum miasta).
Asfalbetonowy pas startowy ma 2504 metrów długości a drogi kołowania wynoszą 320 i 120 metrów. Terminal pasażerski został oddany do użytku 4 listopada 2001. Jego przepustowość liczy się w 1,2 - 1,5 mln pasażerów rocznie, jednocześnie może obsługiwać ponad czterystu pasażerów (przy odlocie nieco więcej niż przy przylocie), łącznie ok. 880 pasażerów na godzinę. Władze lotniska chwalą się nowoczesnymi, klimatyzowanymi, przestronnymi salami odlotów i przylotów. Na terenie terminala znajdują się także biura podróży, elegancka restauracja, bary, banki, sklepy (w tym także wolnocłowe), punkty wynajmu samochodów i taras widokowy. Przygotowane są także sale VIP dla specjalnych gości.
W przyszłości planowane jest uruchomienie powiększonej płyty postojowej samolotów, świetlnego oznakowania lotniska (pionowego), dostosowanie terminalu pasażerskiego do wymogów układu z Schengen, nowy parking, stanowisko odladzania samolotów i rozbudowa dróg technicznych.
Patronem lotniska w poznaniu został sławny polski skrzypek-wirtuoz Henryk Wieniawski. Na początku pojawiały się wprawdzie plany nadania imienia lotnisku po innym polskim muzyku i polityku – Ignacym Janie Paderewskim – ale port lotniczy w Bydgoszczy wcześniej dokonał takiego wyboru. Imię Wieniawskiego nadano lotnisku 29 października 2006 roku, w dniu finału XIII Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego im. Henryka Wieniawskiego. Wybitne skrzypaczki i laureatki tego konkursu – Ida Haendel, Wanda Wiłkomirska i Marina Jaszwili zostały ogłoszone „matkami chrzestnymi” lotniska.
Lotnisko zostało wybudowane w 1913 roku przez władze niemieckie. W 1919 roku zdobyli je Powstańcy wielkopolscy, a w 1921 podczas I Targu Poznańskiego (dzisiejsze Międzynarodowe Targi Poznańskie) wystartowały pierwsze samoloty w ruchu komercyjnym. Od tej pory uruchamiano kolejne połączenia międzynarodowe.
W chwili obecnej z portu poznańskiego można dostać się kilkunastu miast europejskich, jak Dublin, Londyn, Edynburg, Manchester, Frankfurt, Monachium, Barcelony, Kopenhagi, Oslo czy Sztokholmu oraz do polskich miast – Warszawy i Krakowa. Uruchomione są także loty czarterowe do Bułgarii (Burgas, Warna), Egiptu (Hurghada, Szarm el-Szejk), Grecji (Iraklion, Rodos, Saloniki), Hiszpanii (Palma de Mallorca, Teneryfa), Tunezji (Dżerba, Monastir, Tunis) i Turcji (Antalya, Bodrum, Dalaman). Lotnisko obsługuje linie: Aer Lingus, British Airways, CentralWings, JetAir, LOT Polish Airlines, Lufthansa, Ryanair, SAS oraz WizzAir.
Do lotniska prowadzą linie autobusowe MPK (linie 49, 58 i L – pospieszna) oraz tramwajowe.

Aerfort Bhaile Átha Cliath, czyli Port Lotniczy w Dublinie (ang.: Dublin Airport, kod IATA: DUB, kod ICAO: EIDW) to największy w Irlandii międzynarodowy port lotniczy, wyposażony w trzy pasy startowe – dwa asfaltobetonowe (o długości około 2000 metrów) i jeden betonowy (o długości ponad 2,5 tysiąca metrów). Lotnisko położone jest w odległości około 10 kilometrów od centrum stolicy Irlandii - Dublina (irl. Baile Átha Cliath), jednego z najczęściej odwiedzanego miasta Zielonej Wyspy, a zarazem głównego ośrodka kulturalnego, administracyjnego i przemysłowego kraju.

Historia lotniska rozpoczyna się wraz z historią krajowych linii lotniczych Aer Lingus, które rozpoczęły swoją działalność w roku 1936. Początkowo miały one operować z lotniczego obszaru wojskowego Casement Aerodrome, w Baldonnel (na południa od Dublina), jednakże szybko podjęto decyzję o znalezieniu nowego miejsca na ściśle cywilne lotnisko. W roku 1937 w Collinstown powstały pierwsze pasy startowe, budynki operacyjne, podciągnięto elektrykę i utworzone parkingi samochodowe oraz specjalne drogi dojazdowe. Lot inaugurujący nowy teren odbył się 19 stycznia 1940 do Liverpoolu.

W tym samym roku rozpoczęta została budowa terminalu pasażerskiego, którego projekt wykonał architekt Desmond Fitzgerald, nota bene brat słynnego polityka Garreta FitzGeralda. Budynek terminala otrzymał prestiżową nagrodę „Triennial Gold Medal of the Royal Hibernian Institute of Architects” i do dziś jest utrzymywany na liście najciekawszych budynków świata.

Jednym z najważniejszych momentów dla historii lotniska było podpisanie dwustronnego porozumienia pomiędzy Stanami Zjednoczonymi a Republiką Irlandii, w sprawie lotów transatlantyckich. Do roku 1993 loty takie miały obowiązek przystanku w porcie w Shannon, na zachodnim wybrzeżu Irlandii. W ramach ochrony interesów całego obszaru Shannon, a zwłaszcza strefy powietrznej (która stała się nad wyraz zatłoczona, a terenom groziło nadmierne zanieczyszczenie), zezwolono na ciągłe loty długodystansowe do Dublina, bez konieczności śród-przystanków. W 2004 roku stowarzyszenie Aer Rianta (Powietrzne Drogi) zmieniło nazwę na Dublin Airport Authority. Dziś kontroluje powietrzny ruch Dublina odzielnie od rozwijających się podobnych stowarzyszeń w Shannon i Cork.

Gwałtowny rozwój tak ekonomiczny samej Irlandii, jak i ekonomiczno-społeczny całego świata spowodował, iż przeloty do co większych miast w różnych częściach Europy i nie tylko stały się niebywale rozpowszechnione. Popularnymi stały się nie tylko podróże turystyczne (Irlandia w ostatnich latach stała się porównywalnie atrakcyjnym turystycznie krajem, co Włochy czy Niemcy, migracje zarobkowe, ale nawet świąteczne wypady weekendowe na zakupy (wzmożony ruch na trasie Dublin – Nowy York w grudniu i w okolicach Sylwestra).

Z lotniska korzystają oczywiście dwie największe linie irlandzkie – Aer Lingus i Rayanair. Ponadto dzięki bogatemu wyborowi przewoźników z całego świata dostać możemy się w niemal każdy jego zakątek. Zatrzymują się tu zatem samoloty z flagami kanadyjskimi, francuskimi, włoskimi, austriackimi, amerykańskimi,czeskimi, niemieckimi, skandynawskimi, hiszpańskimi, portugalskimi czy tureckimi i wieloma innymi. Jednym z najruchliwszych torów, o największym wyborze rejsów jest trasa pomiędzy Dublinem a Polską – z Centralwings dolecimy do Gdańska, Katowic, Krakowa, Łodzi, Wrocławia, Szczecina, a z LOTem – do Warszawy.

Krakowski port lotniczy (lub Kraków Airport; kod IATA: KRK, kod ICAO: EPKK) mieści się niedaleko bazy wojskowej w Balicach, nieco ponad 10 kilometrów od jednego z najczęściej odwiedzanego przez turystów i największego miasta Polski – Krakowa.

Historia cywilnego lotniska na przeloty pasażerskie oraz handlowe w Balicach rozpoczyna się w roku 1964, kiedy Ministerstwo Obrony Narodowej postanowiło przeznaczyć część istniejącego tu lotniska wojskowego przeznaczyć na cele cywilne. Pierwszy budynek dworca pasażerskiego został oddany do użytku w cztery lata później, w tym roku także lotnisko zostało wyposażone w precyzyjny radar PAR-T3. W kolejnych latach lotnisko było stopniowo wyposażane w konieczne elementy, jak oświetlenie pasa startowego czy strażnica przeciw pożarowa. Od roku 1989 ruszyły prace nad rozbudową i przystosowaniem dworca do większej przepustowości pasażerów i tak w 93 roku oddano pierwszą wersję terminala, który był stopniowo rozbudowywany na potrzeby międzynarodowego, zwiększającego się ruchu. Pod opiekę patrona, Papieża Jana Pawała II, terminal został oddany 30 listopada 1995 roku, wraz z oficjalnym otwarciem odnowionego i wydłużonego pasa startowego.

Pierwszy oficjalny lot transatlantycki do portu w Krakowie – Balicach odbył się 7 grudnia 1997 roku. Lecący z z Newark Boeing 767 należący do PLL LOT rozpoczął niejako nową erę dla lotniska i zainaugurował otwarcie ważnego kanału podróżniczego. Rok następny to zatem rok pierwszy przylotów linii z Izraela, Nowego Yorku, Chicago i Toronto. Kolejnym ważnym krokiem było otwarcie w roku milenijnym nowego Terminalu Cargo, a następnie uruchomienie usług tanich przewoźników (jak Germanwings czy Sky Europe) w roku 2004. Otwarcie nowego terminala dla ruchu krajowego nastąpiło 1 marca 2007.

Wraz ze wzrostem popularności turystycznej i biznesowej Polski oraz samego Krakowa, a także dzięki wzrastającemu znaczeniu samego portu, lotnisko w Balicach rozwijało się nie tylko pod względem czysto technicznym, ale także jakościowym. Stopniowo otwierano tu sklepy i restauracje, dzięki którym podróżni oraz oczekujący na swoich bliskich mogą spędzić miło i ciekawie czas. Usprawniono także system wyjazdu i wyjazdu, dzięki czemu podróżny może zostać szybko i sprawnie przekierowany od kontroli bagażu do kontroli biletu. Rozbudowane zostały poczekalnie, w których zadbano o komfort klientów. Usprawniono także system dowozu pasażerów autobusami od budynku do samolotu. Lotnisko może się zatem już poszczycić wysokim standardem dorównującym standardom europejskim i zbliżającym go do innych dużych lotnisk polskich, jak te w Warszawie, Poznaniu czy Katowicach.

Od roku 2006 istnieje połączenie pociągowe Kraków Główny (główny dworzec PKP w Krakowie, znajdujący się ok 10 minut od Rynku Głównego) – Kraków Balice. Szynobus dowozi podróżnych w okolice terminalu międzynarodowego T1, a odległość między stacją a lotniskiem można pokonać pieszo.

Z międzynarodowego terminala (T1) korzystają następujące linie: Alitalia (Włochy: Mediolan-Malpensa), Austrian Airlines (Austria: Wiedeń-Schwechat), Bmibaby (Wielka Brytania: Birmingham, British Airways (Wielka Brytania: Londyn-Gatwick), Brussels Airlines (Belgia: Bruksela), Centralwings (Holandia: Amsterdam-Schiphol, Grecja: Ateny-Elefthérios Venizélos, Wielka Brytania: Birmingham, Londyn-Gatwick, Manchester, Włochy: Bolonia, Rzym-Ciampino, Irlandia: Cork, Dublin, Hiszpania: Girona, Niemcy: Hamburg, Lille), Czech Airlines (Czechy: Praga-Ruzyně), easyJet (Wyspy Brytyjskie: Belfast-International, Bristol, Bournemouth, Dortmund, Edynburg, Liverpool-John Lennon, port lotniczy Londyn-Gatwick, Londyn-Luton, Newcastle, Francja: Paryż-Roissy-Charles de Gaulle), Finnair (Finlandia: Helsinki-Vanataa), Germanwings (Niemcy: Kolonia/Bonn-Konrad Adenauer, Stuttgart), Jet2.com (Anglia: Leeds/Bradford), Jet Air (Poznań), LOT Polish Airlines (Stany Zjednoczone: Chicago-O’Hare, Nowy Jork-JFK, Nowy Jork/Newark-Liberty, Niemcy: Frankfurt-Ren-Men, Francja: Paryż-Roissy-Charles de Gaulle, Izrael: Tel Awiw-Ben Gurion, Polska: Warszawa – Okęcie), także EuroLOT (Warszawa,Austria: Wiedeń-Schwechat), Lufthansa (Niemcy: Frankfurt-Ren-Men), Meridiana (Włochy: Turyn), Norwegian (Norwegia: Oslo-Gardermoen, Stavanger, Szwecja: Sztokholm-Arlanda), Ryanair (Irlandia: Dublin, East Midlands, Glasgow-Prestwick, Shannon, Anglia: Liverpool-John Lennon, Londyn-Stansted, Wlochy: Mediolan/Bergamo-Orio al Serio), Scandinavian Airlines System (Norwegia: Oslo-Gardermoen), SkyEurope Airlines (Austria: Wiedeń-Schwechat), Sterling Airlines (Dania: Kopenhaga-Kastrup), Transavia (Francja: Paryż-Orly). Terminal krajowy (T2) przeznaczony jest dla rejsów do Warszawy Polskimi Liniami Lotniczymi LOT, także przez EuroLOT i JetAir. Częstymi i popularnymi są także loty czarterowe (między innymi do Turcji, Egiptu, Hiszpanii i Włoch).